ໄທລື້

ປະຊາຊົນຂອງຊົນເຜົ່າໄທລື້ເປັນຂອງຄອບຄົວພາສາໄທ, ທີ່ລວມປະຊາຊົນລາວ ແລະ ໄທດໍາ. ຕົ້ນກໍາເນີດຂອງໄທລື້ສາມາດຍ້ອນໄປຫາສິບສອງປັນນາ, ທີ່ອາໄສຢູ່ແຂວງພາກໃຕ້, ແຂວງຢູນານໃນປະເທດຈີນ. ໃນປະເທດລາວ, ໄທລື້ອາໄສຢູ່ພາກເໜືອ, ນັບຕັ້ງແຕ່ແຂວງໄຊຍະບູລີ ແລະ ຫຼວງພະບາງ ແລະ ໃນບັນດາແຂວງພາກເໜືອຮອດແຂວງຜົ້ງສາລີ.

ໄທລື້ໄດ້ເລີ່ມນັບຖືສາສະໜາພຸດເຖຣະວາດໃນສະຕະວັດທີ່ 14. ວັດໄມ້ຕ່າງໆຕັ້ງຢູ່ສະຖານທີ່ສໍາຄັນໃນໝູ່ບ້ານ, ແລະ ໄດ້ຮັບການຕົກແຕ່ງດ້ວຍແວ່ນ ແລະ ຮູບແຕ້ມຕ່າງໆ. ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງໄທລື້ກາຍເປັນຄູບາໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ.

ແມ່ຍິງໄທລື້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສໍາລັບການຜະລິດຜ້າຝ້າຍອັນງາມ ແລະ ຜ້າໄໝ, ແລະ ການນໍາໃຊ້ສີຍ້ອມທໍາມະຊາດ. ໂດຍສະເພາະ, ໄທລື້ນໍາໃຊ້ເຕັກນິກທໍ ຫຼື ມ່ານໃນການຕໍ່າຫູກເຮັດຜ້າຝ້າຍ, ຊຶ່ງຜູ້ຕໍ່າຫູກນໍາໃຊ້ນິ້ວມື ເພື່ອທໍເສັ້ນ ແລະ ສ້າງລວດລາຍໃນເຄື່ອງທໍຝ້າຍ. ຜ້າໄທລື້ເນັ້ນລວມລາຍຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ໝາກຈັບ, ມັງກອນ ແລະ ນົກຕ່າງໆ.

ໄທລື້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສໍາລັບງານສະຖາປັດຕະຍະກໍາດັ້ງເດີມ. ໃນຊຸມຊົນໄທລື້ດັ້ງເດີມ, ເຮືອນໄມ້ເນັ້ນການອອກແບບແກະສະຫຼັກ, ປ່ອງຢ້ຽມພ້ອມຮາວ, ແລະ ຄານທີ່ມີຮອຍ. ໜ້າເສຍດາຍ, ເຮືອນດັ່ງກ່າວນີ້ສ່ວນໃຫຍ່ຖືກແທນດ້ວຍເຮືອນກໍ່.

ບັນດາເດັກຍິງຮຽນການທໍຝ້າຍ, ປັ່ນໄໝ ແລະ ຕໍ່າຫູກໃນໄວໜຸ່ມ. ແມ່ຍິງທີ່ເປັນຜູ້ຕໍ່າຫູກທີ່ມີທັກສະຖືວ່າເປັນເມຍທີ່ດີ ແລະ ແມ່ທີ່ດີ, ສະແດງເຖິງຄວາມຂະຫຍັນ ແລະ ຄວາມອົດທົນ. ແມ່ຍິງໄທລື້ຖັກຜ້າສວດມົນ ແລະ ຖວາຍໄປວັດຕ່າງໆ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບທັງບຸນ ແລະ ໂຄສະນາທັກສະການຕໍ່າຫູກຂອງແມ່ຍິງນັ້ນ.